و عبارت صريح آن تحرير مىباشد مثل اينكه مولا بگويد : انت حرّ ( تو آزاد هستى ) . شارح ( ره ) مىفرماين : اگر بنده حاضر باشد صيغه مذكور را مولى مىگويد و در صورتى كه حاضر نبوده ولى بتوان بوى اشاره نمود مىگويد : هذا حرّ ( اين شخص حرّ و آزاد مىباشد ) . و اگر بنده غائب باشد مىگويد : فلان حرّ ( فلان شخص آزاد است ) . سپس مىفرماين : و وقوع عتق بلفظ تحرير اجماعى و اتّفاقى است و اينكه مرحوم مصنّف آن را از الفاظ صريح عتق قرار داد ، صراحتش در عتق واضح و جاى انكار نيست ، خداوند متعال در قرآن مىفرمايد : و من قتل مؤمنا خطاء فتحير رقبة مؤمنة . قوله : و عبارته الصّريحة التّحرير : ضمير در [ عبارته ] به عتق راجع است . قوله : وقوعه بلفظ التّحرير : ضمير در [ وقوعه ] بعتق راجعست . قوله : و صراحته فيه واضحة : ضمير در [ صراحته ] بتحرير و در [ فيه ] به عتق راجعست . قوله : قال اللّه تعالى و من قتل الخ : سوره نساء آيه 92 . متن : ( و في قوله : أنت عتيق ، أو معتق خلاف ) منشؤه الشك في كونه مرادفا للتحرير فيدل عليه صريحا أو كناية عنه فلا يقع به . ( و الأقرب وقوعه ) به ، لغلبة استعماله فيه في اللغة ، و الحديث ، و